|
|
|
|
|
|
|
|
|
De provincie Muntenia
|
|
Muntenia is de streek rondom Boekarest en de oliestad Ploiesti. In het zuiden vormt de rivier de Donau de grens met Bulgarije.
 Moddervulkanen
Absoluut een bezoek waard is Pâclele. Hier zijn de Vulcanii Noroiosi, de moddervulkanen. In een gebied van vijf hectare liggen verscheidene kraters. Dit is een spectaculair gezicht en uniek in de wereld. Uit de kraters ontsnappen ondergrondse gassen, die oplossen in waterlagen en als een soort modderlava naar buiten komen. De vegetatie in de omgeving heeft zich aangepast aan de zoute omgeving. De kraters van de vulkanen reiken tot 7 à 8 meter hoogte.
Campulung
Câmpulung ontleent zijn naam aan graaf Laurentiu Campo Longo, of ontleent de graaf zijn naam aan dit 'lange veld'? De graaf ligt begraven in het 13e eeuwse katholieke kerkje genaamd Baratia. De ouderdom van dit kerkje is bijzonder, ten zuiden van de Karpaten zijn nauwelijks zulke oude katholieke kerken te vinden. Câmpulung ligt aan de handelsroute tussen Brasov (Transylvanië) en Pitesti (Walachije), de weg loopt ook nu nog dwars door de bebouwde kom. De stad is bekend vanwege het oudst bekende document in de Roemeense taal, een brief uit 1521 die hiervandaan werd gestuurd door handelaar Neascu naar schepen Hans Benkner in Brasov. Câmpulung werd onder Basarab I de eerste hoofdstad van Walachije.
Curtea de Arges
Curtea de Arges is in de 14e eeuw enkele jaren de hoofdstad van Walachije geweest. Nu is het een rustig provinciestadje dat leeft van bosbouw, fruitteelt en toerisme. Het toerisme is er vooral omdat het mooi ligt aan de zuidkant van de Karpaten, aan de toegangsweg van de Transfagarasunul.
Bezienswaardigheden
De bisschoppelijke kerk (Manastirea Curtea de Arges). Eigenlijk ligt de bisschoppelijke kerk omringd door het kloostercomplex. De kerk werd in 1512 door de cultuurvorst Basarab gebouwd. De kerk heeft veel marmer en mozaïektegels uit Constantinopel. Rondom de bouw is een lugubere legende. De vrouw van de bouwmeester Manole zou ingemetseld zijn in de muur. Volgens een plaatselijke traditie moest een geliefd persoon begraven worden in het gebouw om het een succesvolle toekomst te geven.
Manole en zijn bouwlieden zworen dat het de eerste vrouw zou zijn, die het gebouw binnenkwam. Dit bleek Manole's eigen vrouw te zijn. In het gebouw zijn de witte koninklijke graven uit de 19e en 20e eeuw: Carol I en zijn poëtische vrouw Elisabeth, Koning Ferdinand en Koningin Marie, maar ook Carol II met zijn minnares Lupescu.
De Vorsten- of St.-Nicolaaskerk werd in 1350 gebouwd en vormde een eenheid met het Vorstenpaleis aan de overkant. Van buiten verwacht je niets van het gebouw. Als je de behulpzame kosteres gevonden hebt en tegen een kleine betaling naar binnen bent gegaan zie je een onvergelijkbare hoeveelheid middeleeuwse fresco's. Rondom zijn bijbelse taferelen en geschiedenissen van heiligen.
Het Prinselijk hof (Curtea Domneasca) ligt tegenover de Vorstenkerk en werd in de 16e eeuw in opdracht van Basarab gebouwd. Het is meerdere malen verwoest en opgebouwd, maar nu resten er alleen de ruïnes. Het standbeeld van Basarab staat op het plein bij de ingang van het prinselijk hof.
Sinaia
Sinaia is vooral bekend om het Pelespaleis, maar het is tevens een belangrijk wintersportoord. De naam zou door de edelman Mihai Cantacuzino, die hier een klooster stichtte, bedacht zijn, nadat hij een pelgrimstocht naar de berg Sinaï in Egypte maakte. In 1870 koos koning Karel I Sinaia als plaats voor zijn zomerkasteel. Tot 1920 lag bij de Predeal-pas de grens tussen Roemenië en de Hongaars-Oostenrijkse monarchie. De stad bestaat voornamelijk uit steile straatjes en trappen. Parallel aan het spoor loopt de hoofdstraat, Boulevard Carol I. Aan deze straat liggen alle hotels, restaurants en café's. De voornaamste bezienswaardigheid in het stadje is het klooster, daterend uit 1695. Voormalig staatshoofd Take Ionescu (premier van 1921-1922) ligt hier begraven. De fresco's in het klooster zijn nog deels authentiek. In het bijbehorende museum ligt de eerste Roemeens-talige bijbel in het cyrillische schrift uit 1688. Achter Hotel Montana gaat een kabelbaan naar boven in twee etappes. Het eerste stuk brengt u naar 1400 meter hoogte, waar een restaurant is. Gaat u ook voor de tweede etappe, dan eindigt u op ruim 2000 meter hoogte, met een schitterend uitzicht over de Bucegi-bergen. Hier zijn 's winters volop skimogelijkheden. De kabelbaan gaat elk half uur, maar let op dat u niet de laatste mist, ze stoppen vroeg in de middag! U kunt altijd nog omlaag of omhoog lopen. Bovenin op de bergweiden kunt u in het late voorjaar edelweiss vinden.
Pelespaleis
Het paleis ligt vanaf het station een kilometer of twee bergopwaarts lopen. Volg de borden, sommige stukken pad zijn aan het begin trappen. Later komt u op de brede oprijlaan. U kunt deze ook met de auto nemen, als u slecht ter been bent. Als u het paleis binnengaat moet u slofjes aan om uw gewone schoenen, om de tapijten niet te beschadigen. Binnenin zijn een heleboel aparte dingen te zien. Het kasteel was het eerste gebouw in Europa met elektriciteit en centrale verwarming. Elke kamer is ingericht in een andere stijl, die een Europees land representeert. De Rembrandts aan de muur zijn kopieën. Vanaf de bibliotheek leidt een geheime trap naar de tweede verdieping. Let op de spiegelzaal en het met leer beklede plafond van de eetzaal. In de dichtzaal zijn glas-in-loodramen die Roemeense sprookjes uitbeelden. De Florence-kamer en de Venetië-kamer zijn erg indrukwekkend.
Boven het Pelespaleis ligt het Pelisorpaleis, wat door de neef van Karel I, Ferdinand (hij werd na Karel I koning van Roemenië), gebouwd werd, omdat hij niet goed met zijn oom kon opschieten. Hier woonde Ferdinand met zijn vrouw Maria. Het bed waarin de tweede koning van Roemenië stierf staat hier nog altijd. Let ook op de gouden kamer, waarvan de muren geheel met bladgoud zijn afgezet.
Het grote huis naast het Pelisorpaleis is het Foisorul jachthuis, gebouwd door Karel I toen het Pelespaleis nog in aanbouw was.
Targoviste
Deze stad heeft vooral bekendheid verworven door de arrestatie van het echtpaar Ceasescu, het korte proces en hun dood hier. De stad is echter om meer redenen de moeite waard, zoals vanwege de ruïnes van het prinselijk paleis en de Chindia toren.
Prinselijk paleis
De oudste geschreven herinnering aan deze voormalige hoofdstad van Walachije komt voor in het reisverslag van Johann Schilberger uit 1396. Het prinselijk paleis werd gesticht gedurende de regeerperiode van Mircea cel Batran (1394 - 1418). Zijn opvolgers hebben veel veranderingen en vergrotingen doorgevoerd. Oorspronkelijk deed het paleis dienst als onderkomen voor de familie van Mircea cel Batran, alsmede voor zijn hofhouding. Mircea liet ook de muur en de eerste kerk aan de noordzijde van het terrein bouwen. De Chindia toren, die later het symbool van de stad werd, is gebouwd tijdens het regime van Vlad Tepes. Van 1418 tot 1659, was Târgoviste hoofdstad van Walachije. In deze tijd ook woonde Vlad Tepes hier. De Chindia toren deed dienst als observatie- en verdedigingstoren. Momenteel is in de toren een museum gevestigd over Vlad Tepes. De prinsen Neagoc Basarab en Petru Cercel lieten het paleis vergroten en restaureren. In 1598 liep het complex grote schade op bij een brand. Matei Basarab herbouwde het paleis, legde een tweede verdedigingsmuur aan en construeerde het Turkse bad. Onder Gherghe Ghica werd het paleis op bevel van de Turkse sultan grotendeels afgebroken, maar Constantin Brâncoveanu herbouwde het opnieuw. Na zijn afgrijselijke dood werd het paleis aan zijn lot overgelaten en verviel het tot een ruïne, mede doordat inwoners van de stad bouwmateriaal ontleenden aan het paleis voor de bouw van hun eigen huizen.
Dealu klooster
Een andere bezienswaardigheid is het Dealu klooster. Dit dateert oorspronkelijk uit 1431. Onder het bewind van Radu cel Mare en onder leiding van zijn zoon Vlad cel Tinar is het klooster verder gebouwd. Architectonisch wordt het beschouwd als een van de waardevolste van de 16e eeuw. Het vernieuwende in de architectuur betreft de wijze waarop de twee kleine torens zijn geconstrueerd. De ingang wordt geflankeerd door rijk versierde panelen. Dobromir, die ook de kloosterkerk in Curtea de Arges beschilderde, droeg zorg voor de schilderingen. Ook het klooster werd regelmatig verwoest en weer opgebouwd en beschilderd onder Constantin Brâncoveanu. Niet alleen brandstichting, maar ook aardbevingen, teisterden het klooster. In de kerk is een aantal graftombes van lokale prinsen. Ook is hier de kroon van Mihai Viteazul te zien. De twee witmarmeren sarcofagen in Byzantijnse stijl aan beide zijde van het voorportaal zijn een eerbetoon aan Mihai Viteazul en Radu cel Mare. Het klooster werd het eerste kunstzinnige centrum van houtsnijkunst en miniaturen.
Transfagarasanul: haarspeldbochten bij de hoogste pas in Roemenië
Hierbij volgt een beschrijving van de Transfagarasanul van noord naar zuid. Bij Scoreiu takt van de hoofdweg de mooiste bergweg van Roemenië af. De weg brengt u via een schitterende route naar Curtea de Arges: De Transfagarasanul. De grootste hoogte is 2034 m, de langste tunnel is 845 meter lang. De weg is alleen in de zomer te berijden, maar zelfs dan is de weg soms afgesloten wegens sneeuwval. De weg is een van de megaprojecten van Ceausescu. Hij kreeg het idee tot de bouw van de weg tijdens een jachtpartij in Bâlea. Je komt eerst langs Cârtisoara over een kaarsrechte weg. Na 10 kilometer beginnen de haarspeldbochten, na 20 kilometer is er de waterval van Bâlea met berghut en restaurant. Dan worden de haarspeldbochten heviger en passeer je het Bâlea Meer. Vanaf de weg kan je met een kabelbaan naar het meer. Hiervandaan heb je uitzicht op de Moldoveanu, met 2544 meter Roemenië's hoogste berg, aan de ene kant van de weg. Aan de andere kant ligt de nauwelijks minder hoge berg Negoiu van 2535 meter hoogte. Wij gaan de tunnel in en komen in de provincie Arges. Vanaf de voet van de Piscul Negru, 8 km na de tunnel heb je een prachtig uitzichtspunt op al de haarspeldbochten. Daarna loopt de weg tamelijk recht langs het riviertje de Arges. Slingerend loopt de weg langs het kunstmatige Vidraru Meer. Aan de zuidkant ligt het kasteel van Poienari, een van de Draculakastelen in Roemenië, in 1459 door Vlad Tepes gebouwd als bescherming tegen de Turken. Het kasteel is te bezichtigen, vanaf de stuwdam moet je 1480 treden naar boven gaan. Na enkele makkelijke kilometers kom je in Curtea de Arges.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
